વૈદિક યુગ (Vaidik Age)
પ્રસ્તાવના અને આર્યોનું આગમન
- ભારતમાં હડપ્પીય નગરી સભ્યતાનું પતન ઈ.સ. પૂર્વે 1750ની આસપાસ થયું હતું.
- હડપ્પીય સભ્યતાના પતન બાદ સભ્યતા ગ્રામીણ સભ્યતામાં રૂપાંતરિત થઈ.
- ઈ.સ. પૂર્વે 1500ની આસપાસ ભારતમાં ઈન્ડો-આર્ય અથવા આર્ય તરીકે ઓળખાતા સમૂહનો પ્રવેશ થયો.
- વૈદિક કાળનો સમયગાળો આશરે ઈ.સ. પૂર્વે 1500 થી ઈ.સ. પૂર્વે 600 સુધીનો ગણાય છે.
- વૈદિક કાળને બે ભાગમાં વહેંચવામાં આવે છે:
- ઋગ્વેદિક કાળ (પૂર્વ વૈદિક કાળ): ઈ.સ. પૂર્વે 1500 – 1000.
- ઉત્તર વૈદિક કાળ (અનુવૈદિક કાળ): ઈ.સ. પૂર્વે 1000 – 600.
- “વેદ” શબ્દ ‘વિદ્’ ધાતુ પરથી આવ્યો છે, જેનો અર્થ થાય છે “જાણવું”.
આર્યોની ઉત્પત્તિ અને ઓળખ (મૂળ વતન સિદ્ધાંતો)
- આર્ય શબ્દનો અર્થ:
- 19મી સદી સુધી આર્યોને એક વંશ કે જાતિ માનવામાં આવતા હતા.
- 20મી સદીના સંશોધનો મુજબ, ‘આર્ય’ એ જાતિ-વિષયક શબ્દ નથી પરંતુ ‘ભાષિક પદ’ છે.
- આર્ય એટલે એવો લોકસમૂહ જે ઈન્ડો-યુરોપિયન ભાષા બોલતો હોય.
- સંસ્કૃત શબ્દ ‘પિતૃ’ અને ‘માતૃ’ લેટિન શબ્દ ‘પેટર’ અને ‘મેટર’ સાથે સામ્ય ધરાવે છે.
કોષ્ટક: આર્યોના મૂળ વતન અંગેના સિદ્ધાંતો,,,,
| સરખામણીનો આધાર | સિદ્ધાંત/દલીલ | પ્રસ્તાવક/સમર્થક |
| મધ્ય એશિયાનો સિદ્ધાંત | આર્યો મધ્ય એશિયા અને યુરેશિયન સ્ટેપ્સમાંથી આવ્યા. વૈદિક શબ્દો અને ઈરાની ગ્રંથ ‘અવેસ્તા’ વચ્ચે સામ્યતા. Y રંગસૂત્ર અને એન્ડ્રોનોવો સંસ્કૃતિના પુરાવા. | મેક્સ મુલર, |
| આર્યન સ્થળાંતર સિદ્ધાંત | એન્ડ્રોનોવો સંસ્કૃતિ (દક્ષિણ સાઇબિરીયા) થી હિન્દુ કુશ થઈ ભારતમાં પ્રવેશ. ઘોડા, અગ્નિ-પૂજા, શબદાહના પુરાવા. | આધુનિક પુરાતત્વીય અને આનુવંશિક અભ્યાસો, |
| યુરોપિયન સિદ્ધાંત | યુરોપ (હંગેરી/ડેન્યૂબ) મૂળ વતન. ગ્રીક, લેટિન, જર્મન અને સંસ્કૃત ભાષામાં સમાનતા (પિતૃ-પેટર). | સર વિલિયમ જોન્સ (1786), |
| આર્ક્ટિક પ્રદેશનો સિદ્ધાંત | ઉત્તર ધ્રુવ પ્રદેશ. વેદોમાં 6 મહિનાના લાંબા દિવસો અને રાત્રિઓનો ઉલ્લેખ. | બાળ ગંગાધર તિલક, |
| તિબેટનો સિદ્ધાંત | આર્યો તિબેટથી ઉતરી આવ્યા હતા. | સ્વામી દયાનંદ સરસ્વતી, |
| ભારતીય સિદ્ધાંત | આર્યો ભારતીય ઉપખંડના મૂળ નિવાસી હતા. ઋગ્વેદની યજ્ઞવિધિ અને ભૌગોલિક માહિતીના આધારે. | ડૉ. સંપૂર્ણાનંદ, એ.સી. દાસ, ગંગાનાથ ઝા, |
ભૌગોલિક વિસ્તાર (Geography)
- આર્યોનું આગમન:
- ઈ.સ. પૂર્વે 4000ની આસપાસ દક્ષિણ રશિયા અને યુરેશિયાના મેદાનોમાં વસતા હતા.
- ઘાસચારાની તંગીને કારણે મધ્ય એશિયા આવ્યા.
- ઈ.સ. પૂર્વે 1500ની આસપાસ હિન્દુકુશ પર્વતમાળાના ખૈબર ઘાટના માર્ગે ભારતમાં પ્રવેશ્યા.
- મધ્ય એશિયાથી દક્ષિણ એશિયા સ્થળાંતરના પુરાવા ‘માટીનાં વાસણો’ દ્વારા મળ્યા છે.
- સપ્તસિંધુ પ્રદેશ (પૂર્વ વૈદિક કાળ):
- ઋગ્વેદિક આર્યો ‘સપ્તસિંધુ’ પ્રદેશમાં વસતા હતા.
- સપ્તસિંધુ એટલે સાત નદીઓનું ક્ષેત્ર.
- આ સાત નદીઓમાં સમાવેશ થાય છે:,
- સિંધુ
- સરસ્વતી (સૌથી પવિત્ર નદી, નદીતમા)
- બિયાસ (પ્રાચીન નામ: વિપાશ)
- જેલમ (પ્રાચીન નામ: વિતસ્તા)
- રાવી (પ્રાચીન નામ: પરુષ્ણિ)
- ચિનાબ (પ્રાચીન નામ: અસિકની)
- સતલુજ (પ્રાચીન નામ: શુતુદ્રિ)
- તેઓ અફઘાનિસ્તાનની ‘કુંભા’ નદીથી પણ પરિચિત હતા.
- વિસ્તરણ (ઉત્તર વૈદિક કાળ):,,
- આર્યો પૂર્વ તરફ ગંગા અને યમુના નદીના પ્રદેશો (કુરુ-પંચાલ) તરફ આગળ વધ્યા.
- ઈ.સ. પૂર્વે 1000ની આસપાસ ઉત્તર પ્રદેશ અને બિહાર સુધી પહોંચ્યા.
- વિદેઘ માધવની કથા: ‘શતપથ બ્રાહ્મણ’માં ઉલ્લેખ છે કે વિદેઘ માધવે અગ્નિ દેવની મદદથી ‘સદાનીરા’ (ગંડક) નદી સુધીના જંગલો સાફ કર્યા હતા,.
- આ કાળમાં તેઓ પૂર્વીય અને પશ્ચિમી સમુદ્ર, નર્મદા નદી અને વિંધ્ય પર્વતમાળાથી પરિચિત થયા,.
તુલનાત્મક વિશ્લેષણ: ઋગ્વેદિક વિ. અનુવૈદિક કાળ
કોષ્ટક: રાજકીય, સામાજિક અને આર્થિક જીવનમાં પરિવર્તન (સ્ત્રોત સંદર્ભ:,-,-,-)
| સરખામણીનો આધાર | પૂર્વ વૈદિક કાળ (ઋગ્વેદિક) | ઉત્તર વૈદિક કાળ (અનુવૈદિક) |
| રાજકીય: શાસન સ્વરૂપ | કબીલાઈ વ્યવસ્થા. રાજાને ‘રાજન્ય’ કે ‘ગોપતિ’ કહેવાતો. પદ વંશપરંપરાગત ન હતું. | રાજાશાહી દૃઢ બની. પદ વંશપરંપરાગત થયું. રાજા ‘સમ્રાટ’ અને ‘ચક્રવર્તી’ કહેવાયા. |
| રાજકીય: એકમો | કુલ (કુટુંબ) -> વિશ (કુળ) -> જન (સૌથી મોટો એકમ). | ‘જન’નું સ્થાન ‘જનપદ’ (પ્રદેશ) એ લીધું. ‘રાષ્ટ્ર’ શબ્દનો ઉદય થયો. |
| રાજકીય: સભાઓ | સભા, સમિતિ, વિદથ અને ગણ જેવી લોકતાંત્રિક સંસ્થાઓ રાજા પર અંકુશ રાખતી. | સભા અને સમિતિનું મહત્વ ઘટ્યું. વિદથ સંપૂર્ણપણે અદૃશ્ય થઈ ગઈ. |
| રાજકીય: યુદ્ધનું કારણ | ગાયો માટે યુદ્ધ થતાં, જેને ‘ગવિષ્ઠિ’ (ગાયોની શોધ) કહેવાતું. | પ્રદેશો (જમીન) માટે યુદ્ધો થવા લાગ્યા. |
| સામાજિક: વર્ણ વ્યવસ્થા | કર્મ આધારિત. વર્ણવ્યવસ્થા કઠોર ન હતી. એક જ પરિવારના લોકો અલગ વ્યવસાય કરી શકતા,. | જન્મ આધારિત કઠોર ચતુર્વર્ણ વ્યવસ્થા (બ્રાહ્મણ, ક્ષત્રિય, વૈશ્ય, શૂદ્ર),. |
| સામાજિક: સ્ત્રીઓનું સ્થાન | સન્માનજનક. સભામાં ભાગ લઈ શકતી. શિક્ષણનો અધિકાર હતો,. | સ્ત્રીઓનું સ્થાન ગૌણ બન્યું. સભામાં પ્રવેશ બંધ થયો. બાળલગ્ન શરૂ થયા,. |
| સામાજિક: લગ્ન | એકપત્નીત્વ પ્રચલિત. સ્વયંવરની છૂટ. પુખ્ત વયે લગ્ન,. | બાળલગ્ન સામાન્ય બન્યા. ગોત્ર પ્રથા સંસ્થાગત બની (સમાન ગોત્રમાં લગ્ન નિષેધ). |
| આર્થિક: મુખ્ય વ્યવસાય | પશુપાલન (ગાય મુખ્ય સંપત્તિ). કૃષિ ગૌણ હતી,. | કૃષિ મુખ્ય વ્યવસાય બન્યો. લોખંડના ઉપયોગથી જંગલો સાફ થયા,. |
| આર્થિક: ધાતુ જ્ઞાન | તાંબાથી પરિચિત. સોનું (હિરણ્ય). અયસ (તાંબુ/કાંસુ). | લોખંડ (કૃષ્ણ અયાસ / શ્યામ અયાસ) નો વ્યાપક ઉપયોગ,. |
| આર્થિક: કર વ્યવસ્થા | સ્વૈચ્છિક ફાળો ‘બલિ’,. નિયમિત કર નહોતો. | કર ફરજિયાત બન્યો. ‘બલિ’, ‘ભાગ’, ‘શુલ્ક’ ઉઘરાવાતા. સંગ્રહિત્રી અધિકારીની નિમણૂક. |
| ધાર્મિક: દેવતાઓ | ઇન્દ્ર (વરસાદ/યુદ્ધ), અગ્નિ, વરુણ મુખ્ય દેવતાઓ,. | ઇન્દ્ર/અગ્નિનું મહત્વ ઘટ્યું. પ્રજાપતિ (સર્જક), વિષ્ણુ (પાલક), રુદ્ર (સંહારક) મુખ્ય બન્યા. |
| ધાર્મિક: પૂજા પદ્ધતિ | પ્રકૃતિ પૂજા, યજ્ઞો સરળ હતા. મૂર્તિપૂજા/મંદિરનો અભાવ,. | યજ્ઞો જટિલ, ખર્ચાળ અને કર્મકાંડયુક્ત બન્યા. પશુબલિ વધી,. |
| માટીના વાસણો | ગેરુ રંગના માટીના વાસણો (OCP). | ચિત્રિત ભૂખરા પાત્રો (PGW) અને ઉત્તરના કાળા ચળકતા વાસણો (NBPW),. |
રાજકીય વ્યવસ્થાપન અને અધિકારીઓ (Glossary of Officials)
- રાજન્ય/રાજન: રાજા.
- પુરોહિત: રાજાને સલાહ આપનાર મુખ્ય ગુરુ.
- સેનાની: સેનાપતિ.
- ગ્રામણી: ગામનો મુખી.
- કુલપ: કુટુંબનો વડો.
- રથકાર: રથ બનાવનાર (મહત્વપૂર્ણ સામાજિક સ્થાન).
- સ્પશ: જાસૂસ (ઉલ્લેખિત નથી પણ સામાન્ય જ્ઞાન, સ્રોતમાં નથી).
- સંગ્રહિત્રી: કર ઉઘરાવનાર/ખજાનચી (ઉત્તર વૈદિક),.
- ભાગદુઘ: મહેસૂલ અધિકારી (ઉત્તર વૈદિક),.
- શતપતિ: 100 ગામડાંનો વહીવટી અધિકારી,.
- રાજકૃત: રાજા બનાવનાર (વૈદિક કાળમાં રાજા પર અંકુશ ધરાવતા પ્રતિનિધિઓ).
વૈદિક સાહિત્ય (Vedic Literature)
વૈદિક સાહિત્યમાં ચાર વેદ, બ્રાહ્મણગ્રંથો, આરણ્યકો અને ઉપનિષદોનો સમાવેશ થાય છે.
ચાર વેદ:
- ઋગ્વેદ:
- સૌથી પ્રાચીન વેદ. [DETAILED-STATEMENT]
- રચના: ઈ.સ. પૂર્વે 1200ની આસપાસ.
- 10 મંડળો (પ્રકરણો) અને 1028 સૂક્તો.
- પ્રસિદ્ધ ‘ગાયત્રી મંત્ર’ અને ‘પુરુષ સૂક્ત’ (10મા મંડળમાં ચતુર્વર્ણ ઉલ્લેખ) આમાં છે,.
- ઋચાઓનું પઠન કરનાર પુરોહિત: ‘હોત્રી’.
- ઇન્દ્રનો સૌથી વધુ (250 વખત) ઉલ્લેખ,.
- સામવેદ:
- ઋગ્વેદની ઋચાઓનું સંગીતમય ગાન.
- ભારતીય સંગીતનો સ્ત્રોત (ગંગોત્રી) ગણાય છે,.
- મંત્રો ગાનાર પુરોહિત: ‘ઉદગાતર’.
- યજુર્વેદ:
- યજ્ઞ અને કર્મકાંડની વિધિઓ.
- ગદ્ય અને પદ્ય બંનેમાં છે. બે ભાગ: કૃષ્ણ યજુર્વેદ અને શુક્લ યજુર્વેદ.
- વિધિ કરનાર પુરોહિત: ‘અધ્વર્યુ’.
- અથર્વવેદ:
- સૌથી છેલ્લે રચાયેલ વેદ.
- વિષયવસ્તુ: જાદુઈ મંત્રો, વશીકરણ, રોગનિવારણ, ઔષધિઓ, દુષ્ટ આત્માઓથી રક્ષણ,.
- આર્ય અને અનાર્ય સંસ્કૃતિનો સમન્વય દર્શાવે છે,.
- સભા અને સમિતિને પ્રજાપતિની બે પુત્રીઓ કહી છે.
બ્રાહ્મણગ્રંથો:
- વેદમંત્રોની ગદ્યમાં સમજૂતી અને વિનિયોગ.
- ઐતરેય બ્રાહ્મણ: ઋગ્વેદ માટે (યજ્ઞોનું વર્ણન).
- શતપથ બ્રાહ્મણ: શુક્લ યજુર્વેદ માટે. સૌથી વિશાળ અને મહત્વપૂર્ણ. યાજ્ઞવલ્ક્ય ઋષિ દ્વારા રચિત..
- તૈતિરીય બ્રાહ્મણ: કૃષ્ણ યજુર્વેદ માટે.
- ગોપથ બ્રાહ્મણ: અથર્વવેદ માટે (ગાયત્રી સમજૂતી).
આરણ્યકો:,
- ‘અરણ્ય’ એટલે વનમાં રચાયેલા ગ્રંથો.
- વાનપ્રસ્થીઓ માટે યજ્ઞના રહસ્યો અને આધ્યાત્મિક ચિંતન.
- મુખ્ય: ઐતરીય, શખાયન, બૃહદારણ્યક, જૈમિનિયોપનિષદ.
ઉપનિષદો (વેદાંત):–
- અર્થ: ગુરુ સમીપ બેસીને ગૂઢ જ્ઞાન મેળવવું.
- કુલ સંખ્યા: 108.
- મુખ્ય વિષય: આત્મા, બ્રહ્મ, મોક્ષ, જ્ઞાનમાર્ગ.
- મુંડક ઉપનિષદ: ‘સત્યમેવ જયતે’ સૂત્ર આમાંથી લીધું છે.
- બૃહદારણ્યક: સંસાર (આત્માનું સ્થળાંતર) નો ખ્યાલ, ‘અહં બ્રહ્માસ્મિ’.
- છાંદોગ્ય: ‘તત્ત્વમસિ’.
- જાબાલ ઉપનિષદ: ચાર આશ્રમોનો ઉલ્લેખ.
- પ્રારંભિક ઉપનિષદો (બૃહદારણ્યક, છાંદોગ્ય) ગદ્યમાં છે, કેનોપનિષદ પદ્યમાં છે.
ષડ્દર્શન (ભારતીય તત્ત્વજ્ઞાનની 6 શાખાઓ): (કોષ્ટક સ્વરૂપે – સ્રોત,)
| દર્શન | રચયિતા | મુખ્ય સિદ્ધાંત |
| સાંખ્ય | મહર્ષિ કપિલ | પ્રકૃતિ અને પુરુષના દ્વૈત દ્વારા સૃષ્ટિની ઉત્પત્તિ. ઈશ્વરના અસ્તિત્વનો અસ્વીકાર (નિરીશ્વરવાદી). 25 તત્ત્વો,. |
| યોગ | મહર્ષિ પતંજલિ | ચિત્તવૃત્તિનો નિરોધ. અષ્ટાંગયોગ (યમ, નિયમ, આસન, પ્રાણાયામ, પ્રત્યાહાર, ધારણા, ધ્યાન, સમાધિ),. |
| ન્યાય | મહર્ષિ ગૌતમ | તર્કશાસ્ત્ર. પ્રમાણો દ્વારા યથાર્થ જ્ઞાનપ્રાપ્તિ,. |
| વૈશેષિક | મહર્ષિ કણાદ | ભૌતિક સૃષ્ટિ અને પરમાણુવાદ. 7 પદાર્થો. ન્યાય સાથે સામ્યતા,. |
| પૂર્વમીમાંસા | મહર્ષિ જૈમિનિ | કર્મ અને યજ્ઞનું મહત્વ. વેદના કર્મકાંડની હિમાયત,. |
| ઉત્તરમીમાંસા (વેદાંત) | મહર્ષિ બાદરાયણ | બ્રહ્મસૂત્ર આધારિત. બ્રહ્મ સર્વોત્તમ સત્તા. જીવ અને બ્રહ્મની એકતા,. |
સૂત્રસાહિત્ય અને વેદાંગ:,
- 6 વેદાંગો: (1) શિક્ષા, (2) છંદ (વેદને વાચા માટે), (3) વ્યાકરણ, (4) નિરુક્ત (વેદ સમજવા), (5) કલ્પ (યજ્ઞવિધિ), (6) જ્યોતિષ.
- મુખ્ય સૂત્રો: શ્રોતસૂત્ર, ગુહ્યસૂત્ર, ધર્મસૂત્ર.
- શુલ્વસૂત્ર: યજ્ઞવેદીના માપ અને ગણિત માટે (કલ્પસૂત્રનો ભાગ).
મહત્વપૂર્ણ શબ્દભંડોળ (Glossary of Terms)
- ગવિષ્ઠિ/ગવેષણા: ગાયોની શોધ (યુદ્ધ માટે વપરાતો શબ્દ),,.
- ગોમત: ધનવાન વ્યક્તિ (જેની પાસે વધુ ગાયો હોય),.
- દુહિતા: પુત્રી (ગાય દોહનારી),.
- અઘ્ન્યા: ગાય (જે હણવા યોગ્ય નથી) – નોંધ: આ સ્રોતમાં નથી પણ સંદર્ભિત છે.
- ગોઘ્ન: અતિથિ (જેના માટે ગાયનું દૂધ/માંસ ઉપયોગમાં લેવાતું).
- ગોધૂમ: ઘઉં.
- વ્રીહિ: ચોખા.
- યવ: જવ.
- અયસ: તાંબુ/કાંસુ.
- કૃષ્ણ અયાસ / શ્યામ અયાસ: લોખંડ.
- નિષ્ક: સુવર્ણ મુદ્રા અથવા ગળાનું ઘરેણું (વિનિમય એકમ).
- ગોધૂલી: સાંજનો સમય (સમયનું માપ),.
- ગવ્યૂતિ: અંતરનું માપ,.
- વિશ: કુળ/જનસમુદાય.
- બલિ: રાજાને અપાતી ભેટ/કર.
- ઋત: નૈતિક વ્યવસ્થા (વરુણ તેના રક્ષક હતા).
- સીતા: ખેડાણ રેખા (સ્રોત બહારનું જ્ઞાન, અહીં ઉલ્લેખ નથી).
- શ્રેષ્ઠીન: વેપારીઓના સંગઠન/શ્રેણી.
વિદુષી મહિલાઓ (Exhaustive List)
- ઋગ્વેદિક: અપાલા, ઘોષા, લોપામુદ્રા, વિશ્વવારા,.
- ઉત્તર વૈદિક: ગાર્ગી, મૈત્રેયી, કાત્યાયની,.
વિશ્લેષણાત્મક: કારણો અને અસરો (Detailed Analysis)
- લોખંડની શોધ (ક્રાંતિ):,,
- કારણ: લોખંડના ઓજારો (કુહાડી, હળ) બન્યા.
- અસર (કૃષિ): ગાઢ જંગલો સાફ કરીને ગંગા-યમુનાના ફળદ્રુપ પ્રદેશો ખેતીલાયક બન્યા. ઉત્પાદન વધ્યું (સરપ્લસ).
- અસર (સમાજ): સ્થાયી જીવન શરૂ થયું. જમીનનું મહત્વ વધ્યું. રાજા ‘ભૂપતિ’ બન્યો. શહેરીકરણ (બીજું શહેરીકરણ – 6ઠ્ઠી સદી BC) નો પાયો નંખાયો.
- વર્ણવ્યવસ્થાનું પરિવર્તન:,
- વૈદિક કાળમાં વ્યવસાય બદલવાની છૂટ હતી. અનુવૈદિકમાં જટિલ બની.
- બ્રાહ્મણ અને ક્ષત્રિયના અધિકારો વધ્યા, જ્યારે વૈશ્ય અને શૂદ્રનું સ્થાન નિમ્ન થયું.
અન્ય ધર્મો સાથે જોડાણ (Interconnections)
- જૈન ધર્મ:,,,,
- કર્મફળનો સિદ્ધાંત જૈન વ્રતો (સત્ય, અહિંસા, અપરિગ્રહ) સાથે મળતો આવે છે.
- ‘અનેકાંતવાદ’ વૈદિક દાર્શનિક વિચારધારા સાથે સુસંગત.
- અષ્ટાંગયોગ અને જૈન ત્રિરત્ન (સમ્યજ્ઞાન, દર્શન, ચરિત્ર) સમાન મોક્ષમાર્ગ છે.
- ઋગ્વેદમાં ઋષભદેવ અને અરિષ્ટનેમિ (જૈન તીર્થંકરો) નો ઉલ્લેખ (સામાન્ય જ્ઞાન, સ્રોતમાં સ્પષ્ટ નથી, પણ તીર્થંકરોનો સંદર્ભ છે).
- બૌદ્ધ ધર્મ:,,,
- બુદ્ધનો ‘મધ્યમમાર્ગ’ વૈદિક અતિશયતા (ભોગ) અને દેહદમન વચ્ચેનો માર્ગ છે.
- દુઃખનું કારણ ‘તૃષ્ણા’ છે, જે ઉપનિષદના ત્યાગ સાથે મળે છે.
સંપૂર્ણ કાલક્રમ (Full Chronology)
- ઈ.સ. પૂર્વે 4000: આર્યોનું મૂળ સ્થાન દક્ષિણ રશિયા/યુરેશિયા (અંદાજિત).
- ઈ.સ. પૂર્વે 1750: હડપ્પીય સભ્યતાનું પતન.
- ઈ.સ. પૂર્વે 1500: આર્યોનો ભારતમાં પ્રવેશ / ઋગ્વેદિક કાળનો પ્રારંભ.
- ઈ.સ. પૂર્વે 1200: ઋગ્વેદની રચના (અંદાજિત).
- ઈ.સ. પૂર્વે 1000: લોખંડની શોધ / ઉત્તર વૈદિક કાળનો પ્રારંભ / આર્યોનું પૂર્વ તરફ સ્થળાંતર (યુપી/બિહાર),,.
- ઈ.સ. પૂર્વે 600: વૈદિક કાળનો અંત / બીજું શહેરીકરણ / મહાજનપદોનો ઉદય,.
પરીક્ષાલક્ષી અગત્યના તથ્યો (Atomic Facts)
- અનુવૈદિક કાળમાં ગોત્ર પ્રથા સંસ્થાગત બની; સમાન ગોત્રમાં લગ્ન પર પ્રતિબંધ મુકાયો.
- સત્યમેવ જયતે મુંડક ઉપનિષદમાંથી લેવાયું છે.
- ચાર આશ્રમનો ઉલ્લેખ જાબાલ ઉપનિષદમાં છે.
- અથર્વવેદમાં સભા અને સમિતિને પ્રજાપતિની બે પુત્રીઓ કહી છે.
- સંસાર (આત્માનું સ્થળાંતર) નો ખ્યાલ સૌપ્રથમ બૃહદારણ્યક ઉપનિષદમાં મળે છે.
- પરમાણુવાદનો સિદ્ધાંત વૈશેષિક દર્શન (કણાદ) એ આપ્યો.
- સતી પ્રથા કે પડદા પ્રથા ઋગ્વેદિક કાળમાં ન હતી.
- ઋગ્વેદમાં ‘સમુદ્ર’ શબ્દ માત્ર પાણીના સંગ્રહ માટે વપરાયો છે, દરિયા માટે નહીં.
- દસ્યુ કે દાસ શબ્દ અનાર્યો (શ્યામ વર્ણ) માટે વપરાતો.
ક્વિક રિવિઝન (Ultra-Short Pointers)
- સૌથી પ્રાચીન વેદ: ઋગ્વેદ.
- સંગીતનો વેદ: સામવેદ.
- યજ્ઞવિધિનો વેદ: યજુર્વેદ.
- જાદુ-ટોણાનો વેદ: અથર્વવેદ.
- વેદનો અંત: ઉપનિષદ (વેદાંત).
- કુલ ઉપનિષદ: 108.
- ઋગ્વેદિક મુખ્ય દેવ: ઇન્દ્ર (250 સૂક્તો).
- ઉત્તર વૈદિક મુખ્ય દેવ: પ્રજાપતિ.
- ઋગ્વેદિક મુખ્ય વ્યવસાય: પશુપાલન.
- ઉત્તર વૈદિક મુખ્ય વ્યવસાય: ખેતી.
- મુખ્ય પાક (પછીથી): વ્રીહિ (ચોખા), ગોધૂમ (ઘઉં).
- ધનવાન વ્યક્તિ: ગોમત.
- રાજાનું બિરુદ: ગોપતિ -> ભૂપતિ/સમ્રાટ.
- આર્યોનું મૂળ: મધ્ય એશિયા (મેક્સ મુલર – સર્વસ્વીકૃત).
- લોખંડ માટે શબ્દ: કૃષ્ણ અયાસ.
- સત્યમેવ જયતે: મુંડક ઉપનિષદ.
- સાખ્ય દર્શન: કપિલ મુનિ.
- યોગ દર્શન: પતંજલિ.
- ન્યાય દર્શન: ગૌતમ ઋષિ.
- વૈશેષિક દર્શન: કણાદ ઋષિ.
- ઋગ્વેદમાં નદીઓ: સપ્તસિંધુ (7 નદીઓ).
- સૌથી પવિત્ર નદી: સરસ્વતી.